|
|
|
دل را به بيكـران نـــــوافــــل رهــــا كنيم جان را به لطــف بــال عروج آشنا كنيم اهل خــدا شـويم و بـــراي خـــدا شــويم گاه دعا كه دسـت به ســــوي خـداكنيم وقتي زلال ذكر صفا بخش لحظه هــاسـت با اين جلال روح، به حرمت، صفا كنيم بر خشم و بغض و رشك، ببنــديـم راه را در را بــه روي همـدلي و مــهر،وا كنيم عشق از دروغ و خدعه بپرداخـت خـانه را شايد به صدق، در دل او باز جــا كنـيم دنيا و هر چه جلوة دنياسـت، قـــبله نيست ما را مبـاد آنــكه بــــدو اعــــتنا كنـيم! غفلت اگر بــر اول كـــار آســــتين كشيد خيري براي آخـر خود دست و پا كنـيم دل با مــــلال خــــاطـــر اگـر گشت آشنا با ابــــر لطــــف، آينه را باز، هـا كنيم محمد جواد محبت |