آداب عبـادت

امام صادق (ع) فرمود :

در به جای آوردن اعمال واجب و مستحب همراه با اخلاص ، مداومت نما و حدود آن را رعایت کن که این دو ، اصل اند . پس کسی که به درستی و به حق ، آنها را ادا نماید ، همه چیز را دریافته و به دست آورده است .

بهترین عبادتها ، نزدیک ترین آنها به امان ( از عذاب ) الهی ، خالص ترین آنها از ریا است و پیوسته باشد ، اگر چه اندک باشد . پس ، چنانچه عمل واجب و مستحب را به سلامت جای آوردی ، عابدی و در بندگی صادقی .

چون به محضر خدا ( مسجد ) گام نهی توام با فروتنی و اظهار عجز و خشیت از او و تعظیم حضرتش باشد . حرکات خویش را از ریا و باطن خویش را از قساوت خالص گردان ، زیرا پیامبر (ص) فرمود: نمازگزار ، با پروردگارش در حال مناجات است .

پس ، از آن کسی که بر باطنت آگاه است و به نجوا و آنچه در درونت می گذرد ، عالم است ، حیا کن و چنان باش که تو را به آنچه فرا خوانده و به سویش دعوت کرده است مشغول ببیند .

پیشینیان همواره فاصله میان دو فریضه را به اصلاح امور آن ها مانند اوراد و اذکار و ... مشغول بودند ، ولی امروز امر بدین گونه است که برای دستیابی به فضایل ، فرایض ترک می شوند . چگونه می توان جسدی بدون روح داشت و از آن ، چونان زندگان ، بهره برد ؟!

علی بن الحسین (ع) فرمود : در شگفتم از طالب فضیلت، که برترین فضیلت ها را که همانا فرایض است ، ترک کند و پیمودن راه حق و نادیده گرفتن نعمت بندگی ، که خدا آن را بر او ارزانی داشت ، به سبب محروم بودن از شناخت امر الهی است.

( منبع : یکصد رهنمود از امام صادق (ع) ، ص 85 )